رواشناسی
 |
تمدن و ناخشنوديهاي آن
نویسنده:زيگموند فرويد ناشر:انتشارات امیرکبیر | |
اگر كسي فرآيند رشد تمدن را اجتناب ناپذير بداند و مثلاً بگويد تمايل به برقراري محدوديت بر زندگي شهواني و آرمانهاي بشردوستانه براي دستيابي بر انتخابي طبيعي، خود نوعي رشد است كه نميتوان از آن روي گرداند، پس به سود ماست كه در برابر آنها به مثابه الزامات طبيعت سر تسليم فرود آريم... اما ميدانم افرادي هستند كه به اين شيوه نگرش معترض اند... اينك به نظر من پرسش سرنوشت سازي كه در برابر بشريت قرار دارد اين است : رشد فرهنگي از طريق غريزه تجاوزگري و خودويرانگري، تا چه اندازه مي تواند ناگواريهاي زندگي مشترك انسانها را از ميان بردارد؟ شايد به همين جهت بايد بهزمان حاضر توجهي ويژه مبذول داشت. انسان آنقدر بر نيروهاي طبيعت غلبه يافته است كه به آساني بتواند به ياري دستاوردهايش، آخرين همنوع خود را نابود سازد. همه مردم بر اين نكته واقفند و بخشي از نگرانيها، ناكامي ها و تيره روزيهايشان، از همين بابت است – فرويد.